ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ

Παιδί και συναισθήματα

Μέσα στη διαδικασία της διαπαιδαγώγησης ενός παιδιού, πέρα από το ρόλο που έχουν οι γονείς να του μάθουν κανόνες συμπεριφοράς, να το φροντίζουν, να του μεταφέρουν αξίες, είναι να το βοηθήσουν να μάθει να εκφράζει τα συναισθήματά του.Αυτή η διαδικασία φαίνεται δύσκολη, ιδιαίτερα σε περιστατικά όπως μια διαφωνία, αλλά χρειάζεται να θυμάστε ότι απλά είναι μια διαδικασία που απαιτεί ίσως περισσότερη υπομονή, σταθερότητα και χρόνο.

Τα συναισθήματα και η διαχείρισή τους υπάρχουν συνεχόμενα στη ζωή μας, καθώς αποτελούν τη βάση των σχέσεων, και αυτό ονομάζεται συναισθηματική αγωγή. Έτσι μεγαλώνοντας ένα παιδί στηριζόμενοι στη συναισθηματική αγωγή, το βοηθάμε να αναγνωρίζει που βρίσκεται μέσα στις σχέσεις του, αλλά και στη σχέση με τον εαυτό του. Στοιχεία απαραίτητα για την πορεία της ενήλικης ζωής του.

Οι πιο καθοριστικές σχέσεις στη ζωή όλων, είναι οι σχέσεις με τους γονείς. Για το λόγο αυτό ο τρόπος με τον οποίο διαμορφώνει ένα παιδί τις συμπεριφορές του μέσα στην οικογένεια, δείχνει τον τρόπο με τον οποίο θα συνδιαλλαγεί  ως ενήλικας. Οι επιλογές που κάνει ένα παιδί στο ποια συμπεριφορά θα ακολουθήσει έχει να κάνει περισσότερο με τα όσα βιώνει και λιγότερο με το τι ακούει.

Η αλήθεια είναι ότι δεν υπάρχει σωστό – λάθος, καλό – κακό, αλλά διαφορετικές συμπεριφορές, που άλλες φορές βοηθούν και άλλες δυσκολεύουν. Σίγουρα βέβαια υπάρχουν συμπεριφορές που καλό είναι να αποφεύγονται. Οι τρόποι συμπεριφοράς του παιδιού διακινούνται από κάποια αιτία και συναίσθημα, που ίσως δεν είναι πάντα εύκολο για ένα παιδί να τον εκφράσει.

Η συναισθηματική αγωγή όμως εμπεριέχει μέσα την υποστήριξη, την αναγνώριση, τον έπαινο. Ακόμα και σε παραδείγματα που μοιάζουν αρνητικά, όπως η διαχείριση φόβου ή θυμού.

Βάση της συναισθηματικής αγωγής είναι η ενσυναίσθηση. Σημαίνει ότι μπορώ να μπαίνω στη θέση του άλλου και να κατανοώ το πως νιώθει, χωρίς να κρίνω, να διορθώνω, να μειώνω.

Το να μεγαλώνει ένας γονιός το παιδί του με βάση τη συναισθηματική αγωγή χρειάζεται καθημερινή προσπάθεια και εκπαίδευση, τόσο για το παιδί όσο και για τον εαυτό του. Πάντα μα πάντα χρειάζεται να θυμάστε ότι η κάθε σχέση έχει τη δική της πορεία, όπως και ο κάθε άνθρωπος. Έτσι κάθε φορά που συναλλάσσεστε με το παιδί σας είναι πολύ βοηθητική η παρατήρηση για το ποιος τρόπος λειτουργεί καλύτερα για το δικό σας παιδί με βάση την προσωπικότητά του.

Παρακάτω γράφω κάποιες κατευθύνσεις που θεωρώ βασικές και μπορούν να γίνουν τροφή για σκέψη και δημιουργία!

  1. βλέπω μέσα από τα μάτια του παιδιού
  2. σέβομαι το συναίσθημα ενός παιδιού μέσα από την εμπειρία του
  3. δεν κρίνω, δεν προσπαθώ να διορθώσω ή να δώσω λύσεις
  4. αγνοείστε τις γονεϊκές προτεραιότητες
  5. δίνω χρόνο
  6. μοιραστείτε το δικό σας συναίσθημα
  7. φροντίστε να γνωρίζετε τον κόσμο του
  8. υπομονή (έχει την έννοια του κάνω επιλογές για να φτάσω το στόχο)